หมวดชีวิตประจำวัน

กิจกรรมในชีวิตประจำวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

.....ตื่นเช้า.....

.....ทำงาน.....

.....กินข้าว.....

.....กลับห้อง.....

.....คุยโทรศัพท์.....

นอน Zzzzzz

.......................................................

หมวดมุมมอง

เคยนั่งคุยกับเพื่อนที่ทำงานว่า "เราเจอหน้ากันมากกว่าที่แฟน หรือพ่อแม่ของแต่ละคนจะได้เจอกันเสียอีกเน๊อ"

ถามว่าทำงานเหนื่อยไม๊ ก็เหนื่อย แต่สนุก มีเพื่อน ได้ทำในสิ่งที่ท้าทาย

ชอบจิงๆ

.......................................................

หมวดเพื่อนสนิท

เพื่อนสาวสองคน (พูดถึงมันอีกแล้ว)

ขนุน ฉันเป็นห่วงแกว่ะ !!! จะแต่งงานจิงๆ หรอ ??

ไม่ค่อยมั่นใจผู้ชายคนนี้เลย อยากให้ดูกันไปก่อน แต่ว่าฉันเข้าใจนะ ว่าน้ำมันเชี่ยว เอาเรือไปขวางก็ไร้ประโชน์

นุ่น ฉันไม่รู้จะพูดไรถึงแกว่ะ เพราะว่าพักนี้เราอยู่ด้วยกันเกือบทุกสุดสัปดาห์เลยอ่ะ คนมันว่างๆ เหมือนกันนี่นะ เฮ้อออออ

.......................................................

หมวดหัวใจ

พักนี้เรามีคนผ่านแวะเวียนเข้ามาค่อนข้างบ่อย

ดีไม๊ ก็ดีนะ ไม่เหงา แต่ว่ามันทำให้เบื่อ เพราะว่าผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

มีทั้งเค้าเลือกที่จะผ่านไปเอง และมีทั้งที่เราเลือกที่จะให้เค้าผ่านไปเอง

ยกตัวอย่างเรื่องขำๆ ของผู้ชายหนึ่งคน ตลกดี แฟนเค้าโทรมาวีนเรา แล้วเราก็ไม่ได้พูดไรเพราะว่าพูดไปเค้ากะทะเลาะกันอยู่ดี เพราะผู้ชายบอกเราว่ามีปัญหากำลังจะเลิกกะแฟน ตอนที่ผู้หญิงโทรมา ได้ยินเสียงว่า "เอามานี่นะ อย่าทำอย่างนี้นะ เอามานะ" (ประมาณว่ายื้อแย่งโทรศัพท์กัน)

จบไปอีกหนึ่ง ผู้ชายที่พยายามทำตัวเป็นพระเอ๊ก พระเอก

แต่ที่จะเล่าต่อไปนี้

เป็นเรื่องที่ไม่รู้ว่าจะจบลงเมื่อไหร่

อันที่จริงเรื่องก็ยังไม่ทันได้เริ่มต้นเลย

เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อประมาณกลางเดือนที่ผ่านมาได้ติดต่องานกับเพื่อนร่วมงานเก่าที่เคยทำงานที่เดียวกัน แล้วก็ได้คุยกันมาเรื่อยๆ

ความรู้สึกที่ได้คุยกับเค้ามันเหมือนกับว่าเราได้เจอคนที่ใช่อย่างไงอย่างงั้น

ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ

มันรู้สึกเกรงใจ มันรู้สึกว่าคนเนี้ยหละ เอาคนดื้อๆ รั้นอย่างเราอยู่ ไม่รู้สิ มันรู้สึกได้

เค้านิ่งๆ เด็กกว่าเราปีนึง แต่ที่เราพูดกับเค้าเสมอ (ตอนที่คุยโทรศัพท์) เรามีมากกว่าคุณอย่างเดียวคืออายุ นอกนั้นคุณเป็นผู้ใหญ่กว่าเราทุกอย่างเลย

คุยกันทุกวัน คุยกันได้ทุกเรื่อง เค้าแนะนำเราเรื่องงาน แนะนำได้ดีเลย

รู้สึกประทับใจเค้า ชอบที่เค้าเป็นคนเก่ง ไม่หล่อ แต่ชนะใจขาดดิ้น

รวมๆ แล้วคุยกันมาได้ครึ่งเดือน ก็ยังไม่สามารถสรุปได้ว่าเราคุยกันในฐานะอารายย เพราะว่าเราได้เจอหน้ากันสองสามครั้ง ต่างคนต่างยุ่ง ต่างคนต่างทำงาน ไม่ค่อยมีเวลาให้กัน คุยกันผ่านโทรศัพท์ เอ็มเอสเอ็นซะส่วนใหญ่

และก็มาช่วงนี้

เค้างานยุ่งมาก เครียดกับงาน เราเลยได้คุยกันน้อยลง

ตอนนี้เราเลยทำตัวไม่ถูก ทำไงดี

อยากคุยกับเค้า เค้ากะไม่ว่าง

อยากเจอเค้ากะไม่กล้าชวน เพราะว่ากลัวเค้าไม่ว่าง

อย่างวันหยุดนี้ก็อยากชวนเค้าไปดูหนัง

ก็ไม่กล้า เพราะว่า

"กลัวเค้าไม่ว่าง"

เฮ้ออออ เจอคนที่ใช่สักคนนี่ต้องทำไงเนี่ย

แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ

ว่าเค้าคิดไง

เรื่องนี้จะจบอย่างไร ก็ต้องรอดูกันต่อไป

ทำอะไรให้บางๆ ถ้าจะคบกันได้ ก็ต้องปล่อยให้ความรู้สึกมันแทรกซึมกันไปบางๆ

เน๊อ แบบบางๆ

จบแหละ วันนี้หมวดหัวใจ

เค้ายุ่งมากๆ

edit @ 2007/10/03 19:45:56

เกิดไรขึ้นกับใจเราเนี่ย

เออ

พักนี้แปลกๆ

ใครรู้ช่วยบอกทีว่า

เวลาเราเจอใครที่เราคิดว่าใช่จริงๆ เราควรทำไง

งง? ตัวเอง

ทำไมมันทำตัวไม่ถูก

กลัวว่าทำไรไปแล้วเค้าจะไม่ถูกใจ

เฮ้อ !!! แย่จัง

ไผรู้ ..... ช่วยบอกที

^___^"

................................................

อืม ถอดเหล็กดัดฟันแล้วหละ เหลือลวดเส้นเดียว

หน้าตาแปลกๆ ดีเน๊อ

................................................

เรื่องราวของเดือนที่ผ่านมา

ทำงานทุกๆ วัน ทำงานหนัก

มีเพื่อนสนิทสองคน

หนึ่งคนทำงานโรงแรม

เธอทำงานแต่งตัวสวยคุยกะลูกค้าที่ร๊อบบี้โรงแรม

หนึ่งคนทำงานสปาไฮโซ

เธอได้นวดตัวขัดผิวตีไขมันทำตัวสวยไว้อวดลูกค้า

แต่...ฉัน

หนึ่งคนที่ขายระบบระบบรักษาความปลอดภัย

เธอปีนบรรไดลิงไปดูกล้อง

สำรวจสถานที่ติดกล้อง (สถานที่ก้อสร้างที่ยังสร้างไม่เสร็จ คนงานหน้าหื่นๆ โอ้ยยยย..)

แดดดร้อนนนนนน

ใครๆๆๆ ก็บอกว่าตัวดำขึ้นนะ

กรี๊ดดดดด

ไม่อยากดำ

ปัจจุบันก็ไม่ได้ขาวสวยหมวยอึ๋ม...อยู่แล้ว

แล้วตอนนี้ยังมาดำอีก

ไม่เป็นไร

ทำงานกำลังสนุก

ได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ

กดดันในแบบที่ไม่เคยเป็น

มีบางคนบอกเราว่า

"ลูกค้าด่า ลูกค้าให้พร"

แต่นี่

"เจ้านายด่า เจ้านายให้พร คับพี่น้อง"

เครียดกันไป

Mile Seven

เอาเราไม่อยู่คับ

สองตัวก็แล้ว

เครียดมาก

......................

เข้าใจนะคะพี่ ว่าเราอยากขายได้

แต่ว่าหนูเครียดค่ะ

ผ่านไป

ช่างมันเถอะ...

พักนี้เป็นคำติดปาก

ทำไมไม่รู้

............................................................

หนึ่งเดือนที่ผ่านมา

"พี่ไก่"

ผู้ชายที่คิดว่าไม่มีเค้าไม่ได้แล้ว

เราไม่ได้คุยกันเลย

ไม่เคยมั่นใจว่าจะตัดเค้าออกไปจากชีวิตได้เลย

แต่วันนี้

เรากลับมั่นใจมาก

ว่าเราจะไม่มีเค้าได้

อาจจะถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว

ที่เราจะจบกัน....

กลับไปอ่านไดอะรี่เก่าๆ ที่เราเขียนถึงคุณ (พี่ไก่)

เราทำไมรู้สึกสงสารตัวเองอย่างนี้

เมื่อสามปีก่อนที่คุณบอกเลิกไป

ถ้าเราทำใจได้ตั้งแต่ตอนนั้น

มันคงจะจบไปนานแล้ว

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

ทนอยู่ได้ไง ????

.....................................................................

edit @ 2007/10/02 12:59:51